2 maja 2019 r. po raz piętnasty obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. To jedno z najmłodszych świąt państwowych Sejm RP ustanowił 20 lutego 2004 r. ustawą o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej, którą Prezydent Aleksander Kwaśniewski podpisał 16 marca 2004 r.
Polskie władze ustanawiając Dzień Flagi RP starały się wzorować na tradycji innych państw. Podobne święta występują w wielu krajach świata np. w Stanach Zjednoczonych (14 czerwca), Rosji (22 sierpnia), Szwecji, Estonii, Litwie oraz Skandynawii. W tym dniu wiele osób chce zamanifestować patriotyzm i podkreślić więź łączącą z własnym krajem.

Robi się to najczęściej poprzez wywieszenie flagi narodowej na urzędach i domach prywatnych. Każde państwo obchodzi w ten dzień w sposób dla siebie charakterystyczny np. na piknikach, festynach lub spotkaniach patriotycznych. W Polsce zadecydowano, że ma mieć charakter edukacyjny a w wielu miejscach odbywają się specjalne uroczystości. W naszym kraju święto wiąże się też z zakazami nakładanymi przez władze komunistyczne, gdy w PRL-u flagi państwowe zdejmowano po 1 maja. Wybór daty też nie jest przypadkowy poprzedza, bowiem rocznicę przyjęcie Konstytucji 3-go Maja w 1791 r.

%foto UMDT  %foto UMDT

 Flaga jest symbolem suwerenności państwa lub narodu i nawiązuje do jego tradycji historycznych. Wywiesza się ją na urzędach państwowych w trakcie świąt, uroczystości, spotkań międzynarodowych oraz w czasie trwania żałoby narodowej, wtedy jest przewiązywana kirem. Flaga podlega także ochronie prawnej.

%foto UMDT  %foto UMDT

Należy wiedzieć, że Polskie barwy narodowe kształtowały się na przestrzeni wieków i nawiązują do herbów Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. 7 lutego 1831 r. Sejm Królestwa Polskiego podjął specjalną ustawę dotyczącą barw polskiej flagi. Zrobiono to przez wzgląd nadania jednostajnej oznaki, pod którą winni łączyć się wszyscy Polacy. W 1919 r. biel i czerwień uznano oficjalnymi barwami państwowymi.

%foto UMDT  %foto UMDT

W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni- rycerza galopującego na koniu, godła Litwy. Oba emblematy znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych. Na fladze biel jest zawsze u góry, ponieważ w polskiej nauce o herbach ważniejszy jest kolor godła niż tła. Przyjęte barwy rozpowszechniły się bardzo szybko towarzysząc Polakom we wszystkich ważnych wydarzeniach. Były symbolem państwa, które nie istniało i narodu, który pod tymi barwami wybijał się na niepodległość.