XII Dzień Papieski, który świętujemy 14 października, upływa pod hasłem Jan Paweł II – Papież Rodziny. Jest to okazja do podkreślenia szczególnego miejsca jakie zajmowały małżeństwo i rodzina w nauczaniu ks. Karola Wojtyły, późniejszego arcybiskupa Krakowa, wreszcie Papieża.
Troska o rodzinę, wyrażana w dokumentach Jana Pawta II wiązała się przede wszystkim z uznaniem jej za początek i podstawę życia indywidualnego i społecznego każdego człowieka. Ojciec Święty wpisywał rodzinę w dobro wspólne ludzkości.

Jan Paweł II dokonał precyzyjnego zdefiniowania natury i struktury rodziny. Nie można bowiem otaczać ochroną prawną instytucji, która jest niedostatecznie określona sama w sobie i w społeczeństwie. Niezastąpioną rolę w strukturze rodziny pełni małżeństwo. Jest ono jej koniecznym początkiem. Za pierwszy i naturalny związek społeczności ludzkiej należy uważać tylko rodzinę, opartą na związku małżeńskim zawartym dobrowolnie, jedynym i nierozerwalnym. Rodzina powstaje wówczas, gdy urzeczywistnia się przymierze małżeńskie, które otwiera małżonków na dozgonną wspólnotę miłości i życia, dopełniając się w sposób specyficzny przez zrodzenie potomstwa. W ten sposób “komunia” małżonków daje początek wspólnocie, jaką jest rodzina. (“List do Rodzin”). Ojciec Święty wyraźnie podkreślał, że tylko mężczyzna i kobieta, te dwa somatycznie zróżnicowane podmioty, uczestniczyć mogą na równi w przekazywaniu życia. Zdolność ta odzwierciedla osobową konstytucję człowieka i małżeństwa.
Uznanie małżeństwa jako podstawy rodziny wymaga objęcia go i jego istotnych cech szczególną ochroną prawną. Dla Jana Pawła II dobrem wspólnym małżonków jest miłość, wierność i uczciwość małżeńska oraz trwałość ich związku – aż do śmierci. To dobro obojga, które jest równocześnie dobrem każdego z nich, ma z kolei stać się dobrem ich dzieci. Dobro małżonków będzie zatem dobrem rodziny oraz dobrem wspólnym, a wszystko, co stanowi dobro wspólne wymaga popierania i ochrony przez państwo i jego ustawodawstwo.
W świetle rozważań Jana Pawła II o rodzinie można wymienić cztery podstawowe jej zadania: tworzenie wspólnoty osób, służba życiu, udział w rozwoju społeczeństwa, uczestnictwo w życiu i posłannictwie Kościoła.
Zasadniczym zadaniem rodziny jest służba życiu. Rodzina jest wspólnotą życia, a jej podstawową funkcją jest przekazywanie życia.
Istotną funkcją rodziny jest też wychowanie dzieci. Jan Paweł II wyraźnie wskazuje wagę tej funkcji i niezastąpioną rolę rodziców w wychowaniu dzieci. Widzi ją jako prawo rodziny. Według Ojca Św. zadanie wychowania wypływa bowiem z najbardziej pierwotnego powołania małżonków. Prawo-obowiązek rodziców do wychowywania dzieci jest pierwotny i uprzywilejowany w stosunku do zadań wychowawczych innych osób, wyklucza zastępstwo i jest niezbywalny, dlatego nie może być całkowicie przekazany innym, ani przez innych zawłaszczony (Familiaris Consortio 36).
Rodziny – zachęcał Ojciec Święty – powinny podejmować rozmaite dzieła służby społecznej, zwłaszcza dla ubogich. Do zadań społecznych rodziny należy również, w rozumieniu Jana Pawła II, wyrażanie opinii w formie interwencji politycznej. Rodziny winny więc zabiegać jako pierwsze o to, ażeby prawo i instytucje państwowe nie tylko nie naruszały praw i obowiązków rodziny, ale by je popierały i działały na ich rzecz.


Jak co roku duchowy wymiar Dnia Papieskiego dopełnią Msze Święte, nabożeństwa, panele dyskusyjne, koncerty, wydarzenia kulturalne i sportowe organizowane w całej Polsce.
Z okazji XII Dnia Papieskiego tradycyjnie odbędzie się zbiórka pieniędzy na stypendia dla uzdolnionej, a niezamożnej młodzieży pochodzącej z niewielkich miejscowości. Od 12 do 22 października w całym kraju, grupa około 100 tys. wolontariuszy będzie zbierała pieniądze na program stypendialny, który obecnie obejmuje około 2500 młodych ludzi z całej Polski począwszy od gimnazjum aż po ukończenie szkoły wyższej.