20 kwietnia 2016 r. od godz. 9:00 na sali konferencyjnej Urzędu Miejskiego w  Dąbrowie Tarnowskiej odbyła się pod patronatem Burmistrza Dąbrowy Tarnowskiej Krzysztofa Kaczmarskiego już czwarta edycja Debaty Międzyszkolnej uczniów szkół podstawowych na forum gminnym.
Debata została zorganizowana we współpracy nauczycieli dąbrowskiej „jedynki” i „dwójki”: Bogusławy Wareckiej, Sławomira Batora, Diany Dydy i Krzysztofa Niemca.
Celem organizowanych debat jest przygotowanie zdolnej młodzieży do wystąpień publicznych, ćwiczenie umiejętności wysławiania się w ważnych tematach oraz wdrożenie młodych ludzi do pełnienia w przyszłości ważnych funkcji samorządowych. Przy okazji jest to też zabawa dzieci w dorosłych, dzięki której uczestnicy mogą nabierać odwagi i obycia potrzebnych do świadomego rozwijania zainteresowań w tym kierunku. Im więcej światłej młodzieży, tym lepsza przyszłość małej i wielkiej ojczyzny – jak zgodnie twierdzą organizatorzy debaty i jak podkreślił Burmistrz Miasta pan Krzysztof Kaczmarski podczas otwarcia tego spotkania. 

%foto UMDT  %foto UMDT Zanim doszło do właściwej dyskusji między uczniami nastąpiły prezentacje wymiaru historycznego i żołnierskiego pojęcia honoru.
Za pierwsze był odpowiedzialny Sławomir Bator, który w krótkiej prelekcji podkreślił związek tematu tegorocznej debaty ze średniowiecznym etosem rycerskim i zwrócił uwagę na ciągłość elementów kodeksu idealnego rycerza w dzisiejszym postrzeganiu honoru jako sposobu postępowania.
Następnie przedstawiciele dąbrowskiego pododdziału Związku Strzeleckiego JS 2083 w obecności dowódcy Roberta Wężowicza ukazali ważną rolę honoru w realiach wojskowych i wojennych odwołując się do naczelnych wartości polskiego żołnierza takich jak: Bóg, Honor, Ojczyzna. Potem nastąpiła właściwa debata, czyli wymiana spostrzeżeń i przemyśleń uczniów oraz formułowanie wniosków. %foto UMDT  %foto UMDT
Nad prawidłowym przebiegiem czuwali marszałkowie. Rolę składu sędziowskiego wyłaniającego najlepszych dyskutantów pełnili obecni dyrektorzy szkół uczestniczących w debacie oraz nauczyciele opiekunowie grup uczestników.
Najsprawniej wypowiadały się kolejno dąbrowska „jedynka”, dąbrowska „dwójka” i szkoła z Lipin. Tytuły Erudytów otrzymali: Julia Nowak z PSP 1, Julia Kądzielawa z PSP 2, Kacper Kurek ze SP z Lipin; Tytuły Mistrzów Debaty otrzymali: Joszko Suchan z PSP 1, Ernest Fido z PSP 2, Maciej Kwiatkowski ze SP z Lipin.
%foto UMDT  %foto UMDTJednakże wszyscy mają prawo poczuć się zwycięzcami, ponieważ sama chęć udziału w takim przedsięwzięciu świadczy o wysokiej wrażliwości dzieci na ważne problemy dotyczącego świata wartości uniwersalnych i tak ważnych w funkcjonowaniu nie tylko jednostek, ale i całych społeczności na całym państwie kończąc. Umiejętność wyrażania swoich myśli i określonego zdania podczas dyskusji o honorze w tak młodym wieku pełni też rolę edukacyjną nie tylko dla rówieśników. Tym większa chwała dla przygotowanych i organizatorzy dziękują nauczycielom opiekunom grup dyskutantów oraz prelegentom za poświęcony czas i wysiłek.
A najlepszym mówcom gratulujemy i zapraszamy za rok na kolejną debatę!


Wnioski czwartej debaty międzyszkolnej forum gminnego szkół podstawowych w roku szkolnym 2015/2016
Według Słownika PWN: honor to «poczucie godności osobistej lub dobre imię» i jest to postawa dla której charakterystyczne jest połączenie silnego poczucia własnej wartości z wiarą w wyznawane zasady moralne, religijne lub społeczne
Honoru nie wystarczy zadeklarować, podlega on udowodnieniu w sytuacji, która pozwala na weryfikację według norm moralnych danej społeczności. To, czy ktoś jest honorowy, można stwierdzić dopiero na podstawie oceny jego zachowania. W polskiej tradycji często łączony jest z bohaterstwem i patriotyzmem.
W dawnych czasach i kulturach honor odgrywał bardzo ważną rolę, ponieważ często zastępował zasady prawa. Wówczas najbardziej racjonalnym zachowaniem było właśnie przestrzeganie zasad honoru, jako substytutu prawa. Wiązało się to z silnymi reakcjami na czyny uznawane za niehonorowe i prowadziło do wymierzania kary, której rodzaj i wymiar regulowany był przez obyczaj danej społeczności lub warstwy społecznej. W europejskim kręgu kulturowym w wyniku dominacji warstwy rycerskiej w okresie średniowiecza etos tej grupy stał się podstawą do rozwoju i budowania wzorców honorowych postaw oraz zasad postępowania do dnia dzisiejszego.
Uczniowie podczas debaty doszli do wspólnego wniosku, że dziś, w dobie zauważalnego zaniku pozytywnych wartości w życiu codziennym i publicznym idea honoru zamyka się w stwierdzeniu, że honor to po prostu uczciwość. Na tej podstawie można wyszczególniać pewne elementy i mechanizmy postępowania honorowego.
Z etosu rycerskiego aktualne dzisiaj części składowe honorowego człowieka to hojność przydatna podczas angażowania się we wszelki wolontariat czy dobroczynność wraz z odwagą do czynienia dobra. Wierność danemu słowu w połączeniu z etyką walki na gruncie społecznym czy zawodowym buduje silną i wzorcową jednostkę, która budzi zaufanie i nie wykorzystuje swojej przewagi nad innymi w osiąganiu doraźnych celów. Osoba taka nie nadużywa żadnej formy siły czy przewagi wobec słabszych od siebie poprzestając na fakcie zwycięstwa. Wizerunek mężczyzny w tym względzie dopełnia szlachetna postawa wobec kobiet i ludzi starszych.
Człowiek honoru przestrzega założonych sobie według praw etyki czy wiary zasad. Obok bezinteresowności jest godny zaufania, gdyż prawda jest ciągłym wyznacznikiem jego postępowania. Reaguje na ludzką krzywdę, a w razie popełniania błędu potrafi się do niego przyznać i jest gotów ponieść tego konsekwencje. Taki człowiek to również patriota kochający swój kraj i żyjący tak, aby jego ojczyzna miała z niego jak najlepszy pożytek.

Wszystko to przekłada się na wzorce honorowego ucznia. Uczeń honorowy zawsze pamięta, że swoim zachowaniem daje świadectwo o swojej rodzinie, swojej szkole i dopiero na końcu o sobie samym.
Uczeń honorowy przestrzega regulaminu i obowiązujących zasad. Bycie honorowym uczniem ułatwia zakres obowiązków zawarty w każdym szkolnym statucie oraz kryteria na zachowanie wzorowe. Takiego ucznia cechuje wysoka kultura osobista. Taki uczeń zawsze wie jak się zachować i odpowiednio wyglądać, jest taktowny, nie kłamie, dotrzymuje obietnic, nie ściąga i nie nadużywa zaufania nauczycieli. Dba o honor i dobre imię swojej szkoły jako wspólnego dobra swojej społeczności. Nie używa języka wulgarnego i stara się wysławiać poprawną polszczyzną. Nie przeszkadza innym w zdobywaniu wiedzy, sam uczy się jak najlepiej na tyle, na ile pozwalają mu jego możliwości. Wie, że w przyszłości pomoże mu to stać się bardziej wartościową jednostką. Jest wrażliwy na zło i na krzywdę oraz wszelkie zagrożenia i potrafi odpowiednio reagować w takich przypadkach. Rozumie pojęcie honoru, potrafi połączyć jego wyznaczniki z rycerskim kodeksem i jest gotów zawsze walczyć w obronie uniwersalnych wartości.